9 sep. 2011

My fascination #3


Licht. Geluid. Decor. Publiek. Stilte. Actie.
De laatste woordwisseling met je docent, je tegenspelers. De laatste soundcheck met de zenders, de zenuwen die tóch een beetje op beginnen te spelen. Heerlijk. Ik heb het natuurlijk over Theater, het toneel, waar ik een aantal keer per jaar met veel plezier op sta. Wil je weten hoe dit allemaal begonnen is? Klik op meer lezen voor het verhaal over mijn derde passie.


Al sinds mijn vierde heb ik een soort obsessie met toneelstukjes. Ik maakte met mijn zusje hele verhalen en zat op een soort musicalschooltje. Toen ik ging verhuizen ging ik er af, maar ik bleef toneelstukjes maken en ik denk dat ik vanaf groep drie tot groep 8 bijna elke vrijdag een toneelstukje met vriendinnetjes heb opgevoerd voor de klas. Heerlijk vond ik dat, de voorbereiding in de wc's, het oefenen in het kleuterlokaal en natuurlijk het "grote" moment waarop er iets (volgens ons) onwijs grappigs ging gebeuren en iedereen dan krampachtig zijn lach in probeerde te houden.
Ik denk dat mijn passie eigenlijk pas echt begon rond groep acht. Toen kwam ik in aanraking met mijn huidige theaterschool en werd ik gevraagd  voor een wat groter stuk. Ik heb meegedaan en was verkocht. Ik heb daar auditie gedaan en ik repeteer nu al vijf jaar met dezelfde groep mensen, wat ik nog steeds met veel plezier doe. Hoe moe ik ook ben, hoe slecht mijn dag ook ging, of hoe chagrijnig ik kan worden van dingen, daar ben ik altijd vrolijk en energiek.
Twee keer per jaar treed ik op met die groep in verschillende theaters in Amsterdam, meestal vier of vijf voorstellingen. De eerste keer vond ik ontzettend spannend, maar nu kijk ik er heel anders tegenaan. Weken van tevoren heb ik er al zin in, ik heb bijna nooit last van spanningszenuwen, alleen vijf minuten voordat ik op moet. Dan moet je ook echt niet tegen me praten, haha.

Vorig jaar was ik op zoek naar iets wat dichter bij mijn huis was. Ik kwam uit bij een theaterschool bijna om de hoek bij mijn huis, hoe ideaal? Ik werd daar met open armen ontvangen en binnen een maand voelde ik me daar zó thuis, dat het leek alsof ik er al veel langer bij hoorde. Ik heb daar veel nieuwe vrienden gemaakt, waar ik elke vrijdagavond twee uur mee repeteer. Afgelopen zomer waren de eerste voorstellingen en wat heb ik ervan genoten. De kleine kindjes die allemaal zó ontzettend hun best doen, onze zelf opgenomen film die heel leuk geworden was en al het werk achter de schermen, wat onze groep ook voor onze rekening had genomen.
Heel veel mensen komen met de vraag of ik er later wat mee wil doen. Het antwoord op die vraag? Nee. In principe niet. Ik heb er lang overna gedacht, maar in die wereld is het een kwestie van geluk hebben, mensen moeten het je gunnen, je moet de juiste connecties hebben. Ik wil na mijn middelbare school waarschijnlijk een universitaire studie gaan volgen, maar, mocht het zo zijn dat ik ooit "ontdekt" wordt, of gevraagd wordt voor een grote productie zeg ik daar denk ik geen nee tegen. Ik vind het namenlijk super om te doen en als het me gegund wordt om daar mijn brood mee te verdienen, zou ik dat fantastisch vinden.


Artikelquote: dreaming about being an actress is more exciting then being one - Marilyn Monroe

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Thanks for reading! Ik vind het leuk om jullie meningen te horen en ik probeer zo snel mogelijk ook op jouw blog te kijken!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...