2 nov. 2011

Waar is die man?! #2


Hi Guys, vandaag deel twee van het Rome-resiverslag en ik weet dat een aantal mensen die  mee waren dit gaan lezen, dus nogmaals, allemaal bedankt voor deze supergezellige week! Enjoy!



Where were we? In het vorige artikel heb je kunnen lezen over de vrijdag en zaterdag, dus we gaan verder met de zondag.
Zondag was een andere dag dan normaal, we gingen namelijk met alle drie de hotels, met de hele vijfde klas naar Ostia all'antica, een oud dorpje vlakbij Rome. Daar hebben we de hele ochtend in onze eigen wandelgroepjes rondgelopen, een aantal leerlingen hadden hun presentatie en 's middags waren we vrij. Het was superlekker weer en er was de mogelijkheid om naar het strand te gaan, één metrohalte verder. Sophia, Emma en ik hadden meer zin om te gaan shoppen en gingen met een aantal andere mensen in de metro terug naar Rome. Daar aangekomen besloten wij met z'n drieeën eerst even wat te gaan eten en vervolgens de stad in te gaan. Dit liep net ietsjes anders dan verwacht..
Toen we na het eten het station uitliepen stapten we in een bus ( mijn fout ) die naar Piazza Vittorio Emanuel ging. Wij dachten dat dat het plein was met het gebouw van Vittorio Emanuel., maar dat was het dus niet. We stapten ergens midden in één grote getto uit en wisten eventjes niet meer wat we moesten doen. De bus terug was geen optie want die kwam maar één keer in het uur. Uiteindelijk zijn we maar gaan lopen en na veel vragen aan mensen uit de buurt kwamen we bij een mini, afgelegen stationnetje aan. Gelukkig ging daar tien minuten later een trein naar Termini en waren we na een uur en een kwartier verdwaald te zijn geweest, gelukkig weer terug in de stad. Trouwens, in Rome geldt de gekke regel; als je niet loopt, kom je de straat niet over, dus je moet gewoon met een soort van tunnelvisie, vastberaden doorlopen en dan stoppen ze voor je. Ofzo.
Ik wilde héél graag naar de KIKO, waar wonder boven wonder een bushalte zat van de bus die we daarna toevallig hadden genomen. Ik natuurlijk he-le-maal blij en ik rende die winkel in.
Na ongeveer een half uur kwamen we alledrie helemaal blij met aardig gevulde tasjes de kiko uitgelopen. Ik had, met mijn make-up gekte, Emma en Sophia een beetje aangestoken en ook zij hebben wat leuke dingetjes gekocht. Wat ik nou precies gekocht heb? Dat kun je zien in mijn shoplogartikel, waar ik ook al mee bezig ben.
Verder hebben we die dag nog wat souvenirtjes voor thuis gekocht en zijn we nog even boodschappen gaan doen op het station.
Na het eten hadden we een vrije avond en zijn we gezellig bij Jeske, Janneke en Sharanjeet op de kamer gaan zitten, waar ook Diego, Jonathan, Daniël en Jim waren. Ook dit zijn allemaal vrienden waar we een avondje gezellig mee hebben gekletst en foto's hebben gemaakt met z'n allen. Ik denk niet dat ze het goed vinden als ik de allergrappigste erop zet, maar ik heb er wel een paar die er best mee door kunnen;

   Ik moet er even bij zeggen; natuurlijk ziet niet iedereen er hier op z'n best uit, het was half twaalf  's avonds en iedereen was doodmoe van een dag strand/sightseeing of shoppen. Toen de leraren ons de kamer uit kwamen schoppen ( LETTERLIJK, AHUM) rond een uur of twaalf, zijn we maar snel gaan slapen, de volgende dag beloofde een vermoeiende te worden..

"Zo, wat zie jíj er wakker uit vandaag!" Was het eerste wat ik hoorde van mijn leraar, nadat ik net een half uur had staan douchen, zorgvuldig mijn make-up gedaan had en mijn haar eindelijk eens goed zat. NOU, BEDANKT MENEER. Na deze fijne binnenkomer zijn we vrijwel meteen naar beneden gegaan om te eten. Na twee ochtenden was ik het ontbijt al zat. Er was keuze uit: Een in plastic verpakt, oud, gesuikerd croissantje, twee verpakte toastjes en brood waarmee je iemand zijn hersens mee in kon slaan, zo hard. Als beleg had je jam, honing en boter en als drinken kon je kiezen uit vruchtensap ( maar die machines waren geloof ik al een jaar of 30 niet meer schoongemaakt), koffie en thee ( maar ik kon niet zien hoe die kannen er vanbinnen uitzagen dus ook dat wilde ik niet) en water uit de kraan, wat ik dus maar koos, ondanks de vieze chloorsmaak.
Na het ontbijt gingen we met z'n allen op weg naar het Vaticaan. Daar zouden we eerst over de engelenbrug wandelen en de engelenburcht bekijken, vervolgens doorgaan naar de Sint pieter en afsluiten met de Vaticaanse Musea. Van heel veel mensen hadden we gehoord dat de wachtrijen voor de St. Pieter echt enorm waren, maar in werkelijkheid viel het heel erg mee. Alleen die mensen, hóé asociaal kan je zijn in godsnaam? Er drong continue een groep Chinezen voor, zodat onze telling niet meer klopte, Nederlandse mensen waren ontzettend beledigd omdat wij voor mochten ( Ja scholen, die hebben voorrang) en er liepen continue van die mannen die je sjaals wilden verkopen. "NEE, zei ik toch?!".

Dit was nog niks.. het werd nog twee keer zo smal..
Er stonden ook mensen boven, waarvan ik dacht,
Hoe ben jij boven gekomen?!

Uiteindelijk konden we dan de trappen op naar het puntje van de Sint Pieter. Het was héél ver en op een gegeven moment waren de gangetjes héél smal, maar oh, wat was het het waard! Het uitzicht was geweldig, natuurlijk met iedereen op de foto geweest en stiekem vond ik al die trappen best wel meevallen. Een aantal foto's van het uitzicht en van mij en mijn vriendjes:




 1: Met Maxim
 2: Met Sophia, maar deze faalt een beetje, we kijken de andere kant op
 3: Hele leuke verwaaideharenspontane foto met Sophia,Sophie en Maxim
 4: View <3
 5: Close-up van het St. Pietersplein, supermooi!



Nadat we weer veilig benenden stonden zijn we nog even in de kerk zelf gaan kijken, wat natuurlijk ook wel erg mooi was. Daarna hadden we eventjes twee uur pauze en zijn we met een groepje pizza gaan halen en lekker in het zonnetje gaan zitten. 

Op de engelenbrug

Daarna was het weer stevig doorlopen geblazen want we moesten nog naar de Vaticaanse Musea met als slotstuk de Sixtijnse kapel, die om vijf uur al dicht ging. We moesten nog wel even wachten in de rij, maar met dat weer was dat ook geen straf. Na een half uur konden we eindelijk naar binnen, maar zo spectaculair vond ik het niet. Na de beelden vond ik het wel mooi geweest, maar toen moesten we nog langs honderderden schilderijen, een oneindige gang met tapijten, een stuk buiten en talloze kamers om bij de sixtijnse kapel te komen en die man blééf maar praten. Op een gegeven moment was de helft het zat en die zijn toen ook maar gewoon weggelopen, wat ons dwong ook door te lopen, gelukkig.
Normaal gesproken is het heel erg druk in de sixtijnse kapel, wordt je er als een soort slachtvee doorheen geduwd, mag je niet praten en al helemaal geen foto's maken. Toen wij er waren was geen van dit alle aan de orde. Er werd hardop gepraat, mensen flitsten zelfs met camera's en zo druk was het nou ook weer niet. Sophia en ik hebben wel een aantal mooie foto's gemaakt, van de beroemde schilderingen van Michelangelo:


Deze vind ik zó mooi! Sophia heeft deze gemaakt.

Plafondoverzicht.


Boks 'm , ouwe! ( Oké, niet beledigend natuurlijk, dit is gewoon een grapje tussen ons )
Toen we hier ook klaar waren, waren we vrij om te gaan waar we wilden. We zijn met een groepje teruggegaan naar het hotel, waar we even uitgerust hebben tot het eten.
Na het eten zijn we even wat gaan drinken in Trastevere, waar we met de hele groep heen gingen. Dat is een supergezellig plaatsje vlakbij het Vaticaan, met heel veel gezellige café'tjes en restaurantjes. Om half twaalf was iedereen weer in het hotel en kwamen ze ook niet meer controleren op de kamers. We hebben nog even met z'n allen bij onze buren op de kamer gezeten en zijn uiteindelijk maar weer gaan slapen.. Ja, je moet toch wat hè?

See you next time!
Liefs,
Elana


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Thanks for reading! Ik vind het leuk om jullie meningen te horen en ik probeer zo snel mogelijk ook op jouw blog te kijken!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...