29 jan. 2012

Menéér, ik snap het niet!




Als je nou bij het differentiëren van een dubbele breuk mét worteltekens én met zoveel decimalen achter de komma hulp vraagt aan het meestal stoffige figuur, genaamd wiskundeleraar, voor de klas, dat snap ik. Als je iets écht niet begrijp is het natuurlijk niet verkeerd om gewoon hulp te vragen, daarvoor zit je
-logischerwijs- op school. Maar er zijn van die kinderen die zúlke domme dingen zeggen of vragen ( domme vragen schijnen niet te bestaan, maar als je na een twee uur durende uitleg van je scheikundeleraar nog vraagt of Kalium een 1+ of een 2+ lading heeft dan doe je toch iets niet goed..) dat je denkt, ben je nou echt zo dom als je eruit ziet?


Vandaag even een ander artikel dan normaal. Vandaag wil ik het hebben over school. En dan niet school in het algemeen, maar over de dingen waar ik me behoorlijk aan heb geïrriteerd in die vijf jaar dat ik op de 'middelbare' zit. Laten we beginnen met de 'domme' vragen..

'Meneer, je kan toch niet 400 jaar leven?' is een vraag die ik vorige week hoorde bij Latijn. Ja, bij Latijn. Dus niet in een lesje geschiedenis aan een basischoolklas, maar in 5 gymnasium. En volgens mij meende ze het nog serieus ook. Dat soort mensen gaan nooit mijn vrienden worden, ik zal nooit goed met ze op kunnen schieten. Het schijnt ontzettend stoer te zijn als je dom overkomt en dan ineens -goh- een 9 haalt voor een proefwerk. Want ook na een 100 minuten durende wiskundeles vragen wat differentiëren is, komt niet heel slim over.

Het gaat er hier niet om dat ik gek word van dat soort vragen, want meestal moet ik er gewoon om lachen. Maar ik vraag me dan altijd af waarom je dat soort vragen stelt, terwijl je het antwoord eigenlijk allang wel weet. Mijn docent latijn is typisch zo'n persoon die dat soort vragen serieus neemt, hij gaat er dan ook nog serieus op in. Bij sommige mensen denk ik dat ze dat voor de grap doen, maar volgens mij weet deze man niet beter dan dat de wereld bestaat uit hard werkende kinderen die geen domme vragen stellen.

Ook het feit dat wij, gymnasiasten, als nerds worden bestempeld wil ik bij deze even uit de wereld helpen. Ook ik heb gewoon een sociaal leven, met een vriendje, vriendinnen, hobby's en probleempjes. Ik maak heus niet altijd braaf mijn huiswerk, draag geen broeken tot onder mijn oksels, witte sokken in sandalen en ik neem ook geen broodtrommel  met Nemo erop mee naar school. Ik heb niks tegen dat soort mensen, begrijp me niet verkeerd, maar er schijnen mensen te denken dat iedereen er op een gymnasium zo bijloopt. Nee dus.

En als laatste, leraren zijn ook gewoon mensen. En dit bedoel ik niet in de zin van; dus zeur niet zo, stel geen domme vragen en gedraag je gewoon, maar meer in de zin van, zij zijn toch ook gewoon JONG geweest? Indien ja, waarom denken ze dan dat de hele wereld om hun vak draait? Ze wéten toch dat we ook andere dingen te doen hebben en dat ze dan niet moeten zeggen; 'Als je nou elke dag 30 minuten aan mijn vak besteed, dan komt het helemaal goed hoor', want daar hebben wij geen tijd voor! Ook is het een béétje onmenselijk om op één dag twee proefwerken en een SE te hebben. Dat dat eigenlijk niet mág, is één ding, dat ze het gewoon doen is het volgende. Ik begrijp dat echt niet. En tot ze doordringen? Nee hoor.
Zó herkenbaar..

Kortom, ik heb geen hekel aan school, maar er zijn een aantal dingen die verbeterd zouden kunnen worden. Ik hoop dat ik volgend jaar mijn examen haal en door kan naar de universiteit, waar ik geneeskunde wil studeren. Ook daar zal ik me aan sommige dingen irriteren, maar ach, ik moet wat hebben om over te schrijven toch?

"Er bestaan geen domme vragen"
"Meneer, eten eenhoorns ook chocoladepudding op dinsdag?"
Het is maar net hoe je het bekijkt..

Hebben jullie ook van die irritaties op school (gehad)?


Liefs,
Elana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...