2 mrt. 2012

Being Insecure..




Doe ik het wel goed? Heb ik de goede keuze gemaakt? Ben ik überhaupt goed genoeg? Drie vragen waarvan ik weet dat heel veel meisjes die zichzelf stellen. Onzekerheid, een ruim begrip, voor de één een struikelblok en voor de ander iets wat hij of zij goed kan verbergen óf totaal geen last van heeft. Iedereen is wel eens onzeker, de één wat vaker dan de ander. Vandaag vertel ik jullie mijn verhaal. Benieuwd? Lees verder!
Vandaag even een persoonlijk artikeltje over een onderwerp wat in het leven van veel meisjes een grote rol speelt. Onzekerheid. Onzekerheid straal je uit, en daarmee kan je de dupe worden van mensen die eigenlijk nog veel onzekerder zijn, maar dat willen verbergen en zich daardoor gaan afreageren. Ik heb ontzettend leuke vriendinnen die vroeger héél erg gepest zijn, van kwaad tot erger. Ik kan daar echt niet bij, ik word daar radeloos van. Stuk voor stuk prachtige meisjes, met unieke karakters en eigenschappen en toch heeft ooit iemand bedacht dat ze niet goed genoeg waren. Vre-se-lijk. '

Ik ben zelf een hele tijd ontzettend onzeker geweest, over alles. Over mijn lichaam, maar ook over mijn kwaliteiten en over mezelf als persoonlijkheid. Ik ben ontzettend ambitieus, en kan er erg slecht tegen als ik iets presteer, wat in mijn ogen beter had gekund. Ik ben zó veranderd in de afgelopen jaren. Ik was een enorme flapuit, die altijd alles zei en het eigenlijk heel moeilijk vond om veranderingen door te maken. Ik voelde me stiekem niet echt thuis tussen al die 'grote' kinderen op de middelbare school en had eigenlijk ook niet helemaal de vrienden die ik wilde. Ik was vooral onzeker over mezelf. Zei ik wel de goede dingen in de klas? Vonden ze me wel aardig? Vragen waar ik geen antwoorden op kon vinden, omdat die mensen waar ik mee omging eigenlijk helemaal niet zo aardig waren. 
De enige plekken waar ik mezelf kon zijn waren op de manege en op de theaterschool. Even alles loslaten, volledig met je paard of met je rol bezig zijn en je niet bezighouden met dingen daarbuiten.

Aan het eind van de eerste klas had ik eindelijk mijn draai gevonden en was ik ontzettend goed bevriend met drie meisjes uit mijn klas, waarmee ik nog steeds goed bevriend ben. Vanaf die tijd ging het op persoonlijk gebied veel beter met me, ik kreeg steeds meer vriendinnen en maakte deel uit van een hele leuke vriendengroep. Toen begon de onzekerheid over mijn lichaam en over mijn kwaliteiten. Iedere ochtend gooide ik alle kleren uit mijn kast op mijn bed en was radeloos als ik niks kon vinden. Ik was inmiddels aanbeland in de derde klas en kreeg steeds meer het idee dat ik vooral op 'jongensgebied' niet goed genoeg was, dat ze me toch niet zouden zien staan (en dat straalde ik uit ook, er zaten wat jongens in mijn vriendengroep waar ik erg goed mee op kon schieten, maar daarbuiten praatte ik nooit met jongens, ik keek standaard gewoon weg). Als ik niet won bij een paardrijwedstrijd was ik ontevreden over mezelf, ging ik duizend dingen bedenken die ik beter had moeten doen en boos op de jury dat ze me die 8 voor dat perfecte uitstrekken niet gegeven hadden. Als ik dit zo type vind ik het bizar, maar het is allemaal waar. In die tijd heeft mijn beste vriendin Hanne me ontzettend gesteund. Zij heeft mij áltijd verteld dat ik wél goed genoeg was, dat ik niet zo onzeker moest zijn over mezelf enzovoorts en ook mijn lieve vriendinnetjes op school hebben daar aan meegeholpen. Verder ging het ondanks mijn onzekerheid af en toe gewoon goed met me. Ik haalde prima cijfers, had leuke vrienden en ging met plezier naar school, paardrijden en theater. 

Nu is alles anders. In anderhalf jaar tijd ben ik de persoon geworden die ik altijd heb willen zijn. Ik heb ontzettend veel vrienden, waar ik altijd bij terecht kan. Ze kennen elkaar niet allemaal en dat is eigenlijk het allerbeste. En dan is daar nog mijn lieve vriendje, die een grote rol heeft gespeeld bij deze verandering. Het allerlaatste beetje onzekerheid dat ik had over mezelf is weg, en dat heb ik volledig aan hem te danken. En ik weet dat je dit leest, dus dankjewel lieve schat <3. Natuurlijk heb ook ik mijn mindere dagen en voel ik me niet altijd helemaal goed als ik naar mezelf kijk, maar ik heb geleerd te accepteren wie ik ben. En ik ben prima zo.

Dus, ik zou jullie allemaal willen zeggen; jullie zijn stuk voor stuk uniek en goed zoals je bent. Ik weet dat het heel cliché klinkt, maar je straalt zoveel moois uit als je trots op jezelf bent. Lach, durf, doe soms eens dingen die mensen niet van je verwachten, dans eens uit het niets op straat, geef een knipoog aan die bouwvakker en geef een vreemde eens een complimentje. Je zal zien, het doet je goed. Straal uit wie je bent, wees trots op jezelf!


Liefs,
Elana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...