3 feb. 2012

Gastblogger: Maxim



Vandaag eventjes een stukje wat niet van mijn hand komt. Maxim, wiens naam hier al vaak voorbij is gekomen heeft een stukje geschreven over iets waar we precies hetzelfde over denken. Even ter verduidelijking, Maxim is een vriendinnetje van school waarmee ik nu bijna drie jaar bevriend ben. Enjoy!

Een stukje op Elaans blog. Eigenlijk vind ik het heel speciaal dat ik dat mag. En ik ben Laan ook heel dankbaar ervoor, omdat ze weet dat ik het heel erg leuk vind, en net zoveel van schrijven hou als zij. Zoals je misschien hebt gelezen in haar stuk 'someone like you', hebben wij een aantal gemeenschappelijke interesses, en kunnen we het buiten dat heel erg goed met elkaar vinden. Voor mij was dat stuk echt superontroerend en vond ik het ontzettend lief en eerlijk dat ze dit allemaal zo open met de grote boze buitenwereld heeft gedeeld. En natuurlijk wil ik dan niet met een slap lulverhaal aan komen zetten. Slappe lulverhalen schrijven is ook niet echt mijn ding. Ik schrijf, en lees liever iets waar mensen, of in het simpelste geval op zijn minst ikzelf iets aan heb. Daarom wil ik het graag even hebben over iets wat mij al een tijdje dwarszit. Tijd.
Ik hou van lezen, van tekenen, van verhalen schrijven, echt waar. Maar of ik er tijd voor heb, dat is een ander verhaal. Ik wil zo vaak ik kan met mijn vriendje knuffelen, zonder dat het ineens midden in de nacht is en ik de rest van de week als een lijk op school zit en uiteindelijk afgepeigerd bij mijn vader aankom in het weekend. En zelfs dan heb ik geen tijd. Neem nou het volgende geval. Ik had een drukke dag op school, 2 proefwerken en een pta. Best heftig, en buiten dat natuurlijk ook het nodige maakwerk. Die zaterdagavond was ik, voordat ik mijn maatschappijleer grondig had bestudeerd, uit pure moeheid bovenop mijn boek in slaap gevallen. De volgende ochtend werd ik gestresst wakker en verkondigde op whatsapp tegen iemand dat ik jaloers was dat hij tijd had om te slapen...
Wacht, stop. Ik heb hier dus het gevoel geen tijd te hebben om te slapen, dat is toch best ernstig? En dat komt gewoon door school. School gaat er achteloos vanuit dat wij zee├źn van tijd hebben. "Als je iedere dag 20 minuten aan mijn vak besteed komt alles goed". En dan het liefst ook nog een uurtje wiskunde per dag. Hoeveel minuten denk je dat ik heb eigenlijk? Voor een leerling is het namelijk ook belangrijk zich even op andere dingen te kunnen focussen. En dan niet een ander vak, maar gewoon dingen die goed zijn voor de ontspanning en zelfontplooiing van een persoon. Bijvoorbeeld een boek lezen, gewoon omdat je dat leuk vindt. Boeiend dat het niet van een Nederlandse schrijver is, niet alles hoeft voor school te zijn. Maar dat is wel waar het op gaat lijken. De vijfde klas is hard werken, daarna kan je weer relaxen. Fout. Daarna moet ik eindexamen doen, en zit ik met mijn hoofd diep in mijn eindexamenbundels gestoken. Dat betekent dat ik nog een dikke anderhalf jaar als een gek moet gaan lopen aanploeteren met mijn veel te weinig tijd. Tsja, ik zal me maar moeten gaan focussen op eindeloze planningen die tot diep in de nacht doorgaan. En dan maar hopen dat ik dat overleef tot mijn eindexamen..

Liefs,
Maxim

ps. Ik vond het in ieder geval een superleuk stukje en vind het natuurlijk ontzettend leuk dat ze dit voor me wilde schrijven. Wat vonden jullie ervan?
Liefs,
Elana

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...