26 mei 2012

11. Vriendschap


Na een eerder artikel over Liefde, maar ik er vandaag eentje over vriendschap. Een ruim begrip, voor de één vanzelfsprekend, voor de ander lastig of zelfs niet aan de orde. Bindings- en verlatingsangst, uit elkaar groeien en ruziemaken, allemaal dingen die je liever niet hebt maar toch gebeuren. Zoals altijd in deze challenge, vertel ik mijn verhaal.

Op de basisschool had ik een vast groepje vrienden, waarmee ik iedere dag speelde, leuke dingen deed en ook afsprak. Jongens-meisjes pakken, tikkertje, het kleurenspel, en uiteindelijk ook op kamp en de musical. Ik en mijn toenmalige beste vriendinnetje waren ervan overtuigd dat we voor altijd beste vriendinnen zouden blijven. Niets bleek minder waar, vanaf de dag dat we naar de middelbare school gingen werd het contact minder en ik spreek haar nu maar heel weinig. Het maakt verder niet uit, want onze vriendschap was eigenlijk best oppervlakkig, wat logisch is, aangezien je nog niet zo oud bent. Als ik haar nu spreek is het heel gezellig en praten we nog honderduit over wat we vroeger allemaal hebben meegemaakt.

Op de middelbare school moest ik natuurlijk weer helemaal opnieuw beginnen. Het eerste half jaar was ik bevriend met meisjes die ik nu eigenlijk niet meer mag. Aan het eind van het jaar raakte ik heel goed bevriend met drie meisjes, waarmee we onszelf 'The SIStErs' noemden. We gingen weekendjes weg en hadden altijd heel veel te bespreken.
Dat jaar daarna veranderde onze klas en daarmee ook onze vrienschap. We kregen een grotere vriendengroep, met jongens erbij en werden we als groepje minder close. Dat vonden we eerst nog wel erg, maar later kwamen we erachter dat een grotere vriendengroep ook zijn voordelen had.
Ook dit bleef maar een jaartje, en in de derde werd onze vriendengroep opnieuw verdeeld over twee klassen. We maakten weer nieuwe vrienden en ook dit jaar hadden we een grote, diverse vriendengroep.
In de vierde bleef dit zo. We kwamen allemaal in een andere klas, met andere profielen en andere clusters. Iedereen ontwikkelde zichzelf tot een meer zelfstandig persoon en ging met mensen om die ongeveer hetzelfde in elkaar zaten.
Nu in de vijfde klas is weer alles anders. Alle meisjes waar ik vorig jaar bij in de klas zat, kwamen dit jaar wel bij elkaar maar niet bij mij in de klas. Ik maakte ook hier weer nieuwe (en oude) vrienden, waar ik nu ontzettend gezellig mee omga. Ik merk dat nu ik ouder ben, ik makkelijker vriendschappen sluit dan vroeger, en veel makkelijker contacten leg. Ik ben nog wel bevriend met iedereen van vorig jaar, maar zij blijven samen een groepje. Ik spreek ze minder vaak en dat vind ik eigenlijk wel jammer, omdat zij wel met zijn vieren blijven, en ik dus veel mis. Aan de andere kant heb ik er wel hele lieve vriendinnen voor terug, waar ik op mijn beurt weer gezellige dingen mee doe. Over het algemeen zit het op school wel goed dus.

Dan heb ik nog mijn vrienden van buiten school. Ik rijd paard, zit op twee theaterscholen en heb vrienden gemaakt op Les Chevaux (manege in Drenthe) en andere vakanties.
De belangrijkste daarvan zijn mijn "Leiden en Lisse vrienden" Zij maken groot onderdeel uit van mijn leven, en hoe ver ze ook wonen, ze zijn altijd bereid om me te helpen en naar me te luisteren. Ik kende meerendeel van deze mensen één week en op de een of andere manier voelde het meteen heel vertrouwd. Ik spreek ze vrijwel iedere dag allemaal en ben heel blij dat ze er zijn. Ze kennen mijn vrienden van school niet en daar ben ik eigenlijk wel heel erg blij om. Ze zijn zó anders, kijken heel anders tegen het leven aan en zijn eigenlijk meer mijn types. Dit komt doordat ik ze natuurlijk ontmoet heb op een plaats waar we allemaal waren voor iets dat we heel leuk vonden. Dit is nu ruim twee, met een aantal al weer bijna drie jaar zo.

Mijn beste vriendin heeft een hele lange tijd een hele grote rol gespeeld in mijn leven. We waren vrijwel hetzelfde, spraken elkaar iedere dag en gingen iedere zaterdag steevast met zijn tweeën de hele dag naar stal. We zijn ruim 5 jaar beste vriendinnen geweest, maar de laatste tijd spreek ik haar niet meer. Ik merkte dat we uit elkaar groeiden, ze gedroeg zich heel anders ten opzichte van eerst. De tijd voordat het contact echt wegviel vond ik al niet leuk. Ik heb haar meerdere malen gezegd dat ik haar miste en vaker wilde zien, wat toen ook voor haar gold, zei ze. Ik mis haar ontzettend, maar ik moet niet de enige persoon zijn die onze vriendschap wil behouden. Het moet van twee kanten komen.

Dan zijn daar nog mijn vriendje en beste vriend. Een tweeling. Lastig? Nee. Ik kan met allebei heel goed praten, maar er zijn natuurlijk wel wat verschillen. Voor de buitenwereld is dit een raar idee, maar ik vind het heel normaal. Ze zijn allebei tegenover elkaar niet jaloers aangelegd, en het maakt het ook weer een stukje makkelijker dat mijn beste vriend ook een heel leuk vriendinnetje heeft. Begrijp me absoluut niet verkeerd, ik zou nooit een relatie beginnen met mijn beste vriend en ik ben na al die tijd nog steeds ontzettend verliefd op mijn vriendje.

Tips om een vriendschap te onderhouden:
1. Geef elkaar rust en ruimte. Niet iedere seconde zeggen dat je van elkaar houd, want dan meen je het op een gegeven moment niet meer
2. Laat de ander uitpraten en luister. Als iemand verteld over zijn overleden opa dan niet ineens beginnen over dat je vriendje zo leuk is. Dat is niet echt heel aardig.
3. Lach. Huil. Maak af en toe eens ruzie, maar maak het daarna dan ook weer goed. Laat het niet saai worden.
4. Spreek met elkaar af en verras elkaar soms eens met iets leuks.
5. En het allerbelangrijkste; laat de ander in zijn waarde en vertel áltijd de waarheid.

Lang verhaal, maar ik vond het voor de 30 days challenge wel mooi om even te vertellen. Nou ben ik heel benieuwd naar jullie verhalen over vriendschap. Kom maar op!

Liefs,
Elana


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...